माझ्यासाठी महाराष्ट्र फक्त एक राज्य नसून महाराष्ट्र माझी जन्मभूमी, माझी कर्मभूमी आणि माझ्या आयुष्याचा एक अविभाज्य भाग आहे. – डॉक्टर राणी मुखर्जी
६२ वा राज्य मराठी चित्रपट पुरस्कार सोहळा बुधवारी मुंबईत रवींद्र नाट्य मंदिर या सभागृहात संपन्न झाला.
मुंबईत पार पडलेल्या ६२व्या महाराष्ट्र राज्य मराठी चित्रपट पुरस्कार सोहळ्यात ज्येष्ठ संगीतकार हृदयनाथ मंगेशकर यांना ‘व्ही. शांताराम जीवनगौरव’, तर सलीम खान यांना ‘राज कपूर जीवनगौरव पुरस्कार’ मुख्यमंत्री देवेंद्र फडणवीस यांच्या हस्ते प्रदान करण्यात आला. तसेच, प्रसाद ओक व राणी मुखर्जी यांना ‘विशेष योगदान पुरस्कारा’ने सन्मानित केले. सांस्कृतिक कार्यमंत्री आशिष शेलार व अनेक मान्यवर यावेळी उपस्थित होते.
स्वर्गीय राज कपूर जीवनगौरव पुरस्कार ज्येष्ठ लेखक सलीम खान यांना जाहीर झाला होता. त्यांच्या पत्नी ज्येष्ठ अभिनेत्री हेलन यांनी हा पुरस्कार सलीम खान यांच्या वतीने स्वीकारला.
या सोहळ्यात चित्रपती व्ही. शांताराम विशेष योगदान पुरस्कारानं अभिनेता व दिग्दर्शक प्रसाद ओकचा सन्मान करण्यात आला. यावेळी आपले मनोगत व्यक्त करताना प्रसाद ओक म्हणाला “आज चित्रपती व्ही. शांताराम बापू यांच्या १२५ जन्मजयंती वर्षात…आणि मला माझ्या १२५ व्या चित्रपटाच्या उंबरठ्यावर हा पुरस्कार मिळतोय. महाराष्ट्र राज्य निर्मित पहिल्या मराठी सिनेमाचा मी नायक आहे. संत तुकडोची महाराज यांची व्यक्तिरेखा मी साकारतो आहे. माझी जबाबदारी आता अधिक वाढली आहे. हा पुरस्कार मी माझ्या सर्व दिग्दर्शकांना समर्पित करतो.
यावेळेस अभिनेत्री डॉक्टर राणी मुखर्जी यांनी आपल्या मनोगतात म्हटले “माझ्यासाठी महाराष्ट्र फक्त एक राज्य नाही. महाराष्ट्र माझी जन्मभूमी आहे, माझी कर्मभूमी आहे आणि माझ्या आयुष्याचा एक अविभाज्य भाग आहे.
या सुंदर शहरात, आपल्या स्वतःच्या मायानगरी मुंबईत, माझा जन्म झाला आणि मी लहानाची मोठी झाले. आयुष्याचे आणि सिनेमाचे पहिले धडे मी इथेच गिरवले. माझे पहिले यश मी इथेच अनुभवले आणि माझे अपयशही मी इथेच पाहिले. आयुष्यातील प्रत्येक क्षण, प्रत्येक टप्पा, सकारात्मक आणि तितकेसे सकारात्मक नसलेले अनुभव उत्कृष्टतेच्या दिशेने जाण्यासाठी महत्त्वाचे धडे म्हणून कसे स्वीकारायचे, हे मी इथेच शिकले.
मला वाटते की याच गोष्टीमुळे हा क्षण माझ्यासाठी खरोखर खास बनला आहे. कारण हा सन्मान मला माझ्या स्वतःच्या माणसांकडून आणि ज्या मातीची मी आहे, तिथून मिळत आहे. भारतीय सिनेमाचे महानायक राज कपूर यांच्या नावाचा पुरस्कार मिळणे ही स्वतःच अत्यंत सन्माननीय आणि नम्र करणारी बाब आहे. मला मनापासून आशा आहे की मी या सन्मानाला पात्र ठरू शकेन.
जेव्हा एका किशोरवयीन मुलीच्या रूपात मी चित्रपटसृष्टीत पाऊल ठेवले, तेव्हा माझ्यासमोर कोणताही आराखडा नव्हता. मी फक्त माझे काम शक्य तितक्या उत्तम पद्धतीने करण्याचा प्रयत्न करत होते.
माझ्यासाठी सिनेमा ही एक अशी भाषा आहे ज्याद्वारे आपण लोकांना समजून घेतो, त्यांचा आनंद साजरा करतो आणि जे आपल्याला प्रेरित करतात त्यांच्या पाठीशी उभे राहतो. चित्रपटांचा गाभा योग्य ठिकाणी ठेवून, भारतीय महिलांचे आणि सामर्थ्यवान मुलींचे प्रतिनिधित्व करण्याचे काम मी नेहमीच निष्ठेने करत आले आहे.
लोक मला अनेकदा विचारतात की, मी जाणूनबुजून महिलाकेंद्रित चित्रपटांची निवड केली का? याचे प्रामाणिक उत्तर हे आहे: मी अशा व्यक्तिरेखा निवडल्या ज्या मला खऱ्या वाटल्या; ज्यांच्या कथा, प्रवास आणि संघर्षाने मला आंतरिक पातळीवर आकर्षित केले. अशा व्यक्तिरेखा ज्यांच्यात धैर्य होते, ज्यांच्यात काही त्रुटीही होत्या, ज्यांनी पडद्याच्या मागे जाणे किंवा दुर्लक्षित होणे नाकारले, आणि ज्या स्वतःच्या रक्षणासाठी दुसऱ्या कोणाची वाट पाहत बसल्या नाहीत.
मी सिनेमाला कधी फक्त एक व्यवसाय मानले नाही. माझ्यासाठी सिनेमा एक उत्कट भावना आहे, आणि महाराष्ट्र त्या भावनेचे माहेरघर आहे.
इथे हजारो-लाखो लोक दररोज सकाळी एकच स्वप्न उराशी बाळगून जागे होतात—एक गोष्ट सांगण्याचे स्वप्न. आणि त्या कथा इथेच थांबत नाहीत, तर त्या प्रवास करतात. त्या मुंबईतून महाराष्ट्रात, महाराष्ट्रातून भारतात आणि भारतातून संपूर्ण जगात प्रवास करतात. हीच या चित्रपटसृष्टीची जादू आणि ताकद आहे, जी या महाराष्ट्र राज्यात बहरत आहे. आणि या अद्भुत चित्रपट कुटुंबाचा एक भाग असल्याचा मला मनापासून अभिमान वाटतो.
म्हणूनच जेव्हा मी म्हणते की ‘महाराष्ट्र माझी जन्मभूमी आणि कर्मभूमी आहे’, तेव्हा मी ते एखाद्या पुरस्कार सोहळ्यातील भाषणासाठी केवळ एक वाक्य म्हणून म्हणत नाही. मी ते या कारणामुळे म्हणते, कारण माझा त्यावर मनापासून विश्वास आहे. मुंबईने मला मोठे होताना पाहिले आहे. या शहराने मला एक मुलगी, एक अभिनेत्री, एक पत्नी आणि एक आई होताना पाहिले आहे. मी खाली पडतानाही तिने पाहिले आहे आणि मी पुन्हा फिनिक्ससारखे उभे राहतानाही तिने पाहिले आहे. कधीही हार न मानणे, नेहमी स्वतःशी प्रामाणिक राहणे या शहराने मला शिकवले आणि मी जशी आहे तसे मला स्वीकारले.
त्यामुळे अत्यंत कृतज्ञतापूर्वक मी हा पुरस्कार महाराष्ट्राला, इथल्या जनतेला, इथल्या कलाकारांना, तंत्रज्ञांना, चित्रपट निर्मात्यांना आणि ज्यांच्यासाठी हे सुंदर राज्य त्यांचे घर आहे त्या संपूर्ण चित्रपटसृष्टीला समर्पित करते. तसेच आमच्या आधी येऊन ज्यांनी माझ्यासारख्या मुलीला स्वप्न पाहणे शक्य करून दाखवले, त्या कथाकारांच्या पिढ्यांना मी हा पुरस्कार समर्पित करते.
मुंबईने मला माझी ओळख दिली, मला प्रेक्षक दिले, मला माझे करिअर दिले, तिने मला माझे घर दिले, माझी सुरक्षित जागा दिली, मला सर्वकाही दिले. त्यामुळे या पुरस्काराचे माझ्या हृदयात नेहमीच एक विशेष स्थान राहील. कारण जेव्हा जेव्हा मी याकडे पाहीन, तेव्हा मला फक्त एक पुरस्कार दिसणार नाही, तर मला माझी मुंबई आणि माझा महाराष्ट्र दिसेल. मला घडवल्याबद्दल धन्यवाद महाराष्ट्र. तुमचे प्रेम असंच राहू द्या, तुमचा आशीर्वाद असाच राहू द्या. खूप खूप धन्यवाद.
जय हिंद, जय महाराष्ट्र!
